Słownik słów zakazanych i pożądanych w social mediach

 

Słownik słów zakazanych i pożądanych w social mediach

Jak pisać o trudnych książkach, żeby algorytm nie pomylił ostrzeżenia z promocją problemu?

Media społecznościowe miały być przestrzenią rozmowy. Dziś coraz częściej są przestrzenią ostrożnego dobierania słów. Autor, bloger, recenzent czy małe wydawnictwo może napisać tekst w dobrej intencji — o trudnej książce, toksycznej relacji, presji psychicznej, przemocy słownej, nadużyciach albo walce o własną godność — a mimo to algorytm może potraktować taki wpis jako problematyczny.

Nie dlatego, że wpis naprawdę promuje zło. Często dlatego, że system nie rozumie kontekstu.

Algorytm widzi słowa.
Nie zawsze widzi intencję.
Widzi mocny temat.
Nie zawsze widzi, czy autor ostrzega, analizuje, recenzuje czy edukuje.

Dlatego w social mediach powstaje nowy język. Język ostrożny, neutralny, bardziej opisowy. Nie zawsze lepszy literacko, ale często bezpieczniejszy dla zasięgów.

Ten słownik nie jest zachętą do autocenzury. Jest próbą pokazania, jak mówić o trudnych sprawach tak, żeby nie zostać błędnie odczytanym przez system moderacji.

Algorytm nie czyta jak człowiek

Człowiek rozumie różnicę między zdaniem: „Ta książka promuje przemoc” a zdaniem: „Ta książka ostrzega przed przemocą”. Algorytm nie zawsze tę różnicę zauważa. Dla systemu problemem może być samo wystąpienie określonych słów, szczególnie gdy pojawiają się w nagłówku, grafice, pierwszym zdaniu lub hashtagach.

Dlatego wpis krytyczny wobec przemocy może zostać ograniczony, a elegancka kampania promująca bardzo kontrowersyjną książkę może przejść bez większych problemów. Wszystko zależy od opakowania.

Duże wydawnictwa i profesjonalne agencje marketingowe często lepiej znają język bezpieczny dla algorytmów. Wiedzą, jak zamienić trudne słowa na bardziej neutralne hasła. Mały autor lub bloger często pisze wprost — i właśnie za tę szczerość może zapłacić zasięgiem.

Słowa, które mogą uruchamiać ostrożność systemu

W postach książkowych i społecznych szczególnie ryzykowne bywają słowa związane z przemocą, seksualnością, kryzysem psychicznym, polityką, nienawiścią i oskarżeniami wobec konkretnych osób lub grup.

Do słów, które mogą zwiększać ryzyko ograniczeń, należą między innymi:

przemoc, pobicie, znęcanie, gwałt, molestowanie, samobójstwo, samookaleczenie, mobbing, nękanie, prześladowanie, agresja, oprawca, ofiara, sprawca, zniszczyć, zastraszyć, upokorzyć, patologia, toksyczna relacja, stalking, hejt, skandal, cenzura, wojna, zdrajcy, śmiecie, lewactwo, katole, pisowcy, tuskowcy.

Nie oznacza to, że tych słów nigdy nie wolno używać. Czasem są konieczne, zwłaszcza w artykułach społecznych, recenzjach ostrzegawczych i tekstach edukacyjnych. Problem pojawia się wtedy, gdy są użyte w zbyt dużym nagromadzeniu, w pierwszym zdaniu, na grafice reklamowej albo w wielu hashtagach naraz.

Bezpieczniejszy język nie musi oznaczać słabszego przekazu

Zamiast pisać: „Ta książka pokazuje przemoc psychiczną i mobbing”, można napisać: „Ta książka pokazuje, jak niszczące mogą być presja, kontrola i toksyczne mechanizmy w relacjach”.

Zamiast: „To książka o walce z mobbingiem”, można napisać: „To książka o odzyskiwaniu głosu w toksycznym środowisku i stawianiu granic”.

Zamiast: „Wydawnictwa promują przemoc”, można napisać: „Niektóre kampanie książkowe zbyt lekko opakowują trudne treści, przez co czytelnik może nie dostać jasnego ostrzeżenia przed zakupem”.

Zamiast: „Facebook blokuje prawdę”, można napisać: „System moderacji nie zawsze rozumie kontekst i intencję wpisu”.

Zamiast: „Influencerzy promują szkodliwe książki”, można napisać: „Recenzenci i influencerzy powinni wyraźniej oznaczać trudne treści i brać odpowiedzialność za sposób rekomendacji”.

Taki język nadal może być mocny. Różnica polega na tym, że mniej przypomina atak, a bardziej analizę.

Słowa pożądane przez algorytm

Bezpieczniej brzmią słowa edukacyjne, społeczne i neutralne. Warto częściej używać takich określeń jak:

świadomość, odpowiedzialność, edukacja, wsparcie, rozmowa, granice, szacunek, empatia, dialog, zdrowe relacje, dobrostan, bezpieczeństwo, uważność, refleksja, rozwój, pomoc, profilaktyka, odzyskiwanie głosu, krytyczne myślenie, kultura debaty, społeczna odpowiedzialność, ochrona młodych czytelników, świadome czytanie.

To nie są słowa słabe. To słowa, które pokazują intencję. Dzięki nim wpis łatwiej odczytać jako edukacyjny, a nie agresywny.

Hashtagi bezpieczniejsze w postach książkowych

W przypadku recenzji i tekstów o rynku książki dobrze sprawdzają się hashtagi neutralne:

#Książki
#BookstagramPolska
#CzytamBoLubię
#RecenzjaKsiążki
#BlogKsiążkowy
#BooksWhenIRead
#Literatura
#Czytelnictwo
#RynekKsiążki
#MaliAutorzy
#SelfPublishing
#Wydawnictwa
#PromocjaKsiążki
#OdpowiedzialnaRecenzja
#ŚwiadomeCzytanie
#KulturaCzytania
#LiteraturaWspółczesna
#KsiążkaNaDziś

Przy tekstach społecznych można używać również hashtagów:

#StopMobbing
#stopmobbing
#NieDlaHejtu
#StopHejtowi
#Szacunek
#Empatia
#ZdroweGranice
#ZdroweRelacje
#Odpowiedzialność
#KulturaDialogu
#DebataPubliczna
#BezpiecznaPrzestrzeń
#WażnyTemat
#TrudneTematy
#GłosCzytelnika
#ŚwiadomośćSpołeczna

Hashtagi, które warto stosować ostrożnie

Niektóre hashtagi są ważne społecznie, ale mogą być ryzykowne w reklamach lub w postach promowanych. Dotyczy to zwłaszcza haseł bardzo mocnych, drastycznych albo politycznych.

Do takich hashtagów należą:

#przemoc
#przemocpsychiczna
#przemocdomowa
#gwałt
#molestowanie
#samobójstwo
#depresja
#trauma
#znęcanie
#nękanie
#patologia
#toksycznarelacja
#stalking
#hejt
#agresja
#polityka
#wojna
#cenzura
#skandal

Wpis organiczny może czasem potrzebować takich oznaczeń. Jednak w promocji książek bezpieczniej nie zaczynać od nich komunikatu i nie łączyć wielu ostrych hashtagów w jednym poście.

Najważniejsza zasada: najpierw kontekst, potem trudne słowo

Wpis o trudnym temacie nie powinien zaczynać się od najmocniejszych słów. Lepiej najpierw pokazać intencję:

„To ważny temat społeczny”.
„To książka o odzyskiwaniu głosu”.
„To historia o granicach, presji i odpowiedzialności”.
„To recenzja o tym, jak literatura opisuje trudne relacje”.
„To tekst o świadomym czytaniu i odpowiedzialnej promocji książek”.

Dopiero później można wyjaśnić, że chodzi o przemoc, mobbing, nękanie czy toksyczne mechanizmy. Wtedy algorytm i odbiorca dostają kontekst.

Bezpieczny schemat posta

Dobry post o trudnej książce może wyglądać tak:

„Algorytm nie zawsze widzi intencję. Kiedy mały autor pisze o ważnym problemie społecznym, system może potraktować jego słowa zbyt dosłownie. Tymczasem duże kampanie często używają bezpieczniejszego języka i przechodzą dalej.

Nie chodzi o cenzurę literatury. Chodzi o uczciwość, jasne oznaczenia i odpowiedzialną promocję.

Literatura może dotykać trudnych tematów. Marketing nie powinien ich zamieniać w modny produkt”.

Taki komunikat jest mocny, ale nie agresywny. Krytykuje mechanizm, a nie atakuje konkretną osobę.

Słownik nie rozwiąże problemu, ale może ochronić małych twórców

Największy problem nie polega na tym, że autorzy używają złych słów. Problem polega na tym, że algorytmy często nie rozumieją ludzkiej intencji. Karzą za nazwanie problemu, a przepuszczają jego eleganckie opakowanie.

Dlatego małe profile, blogi i niezależni autorzy muszą uczyć się języka, który dla dużych wydawnictw i agencji reklamowych jest codziennym narzędziem pracy.

To nierówna gra.
Ale świadomość zasad pozwala przynajmniej zmniejszyć ryzyko blokad.

Literatura ma prawo mówić o mroku.
Recenzent ma prawo ostrzegać.
Autor ma prawo opisywać trudne doświadczenia.

Ale w świecie algorytmów trzeba pamiętać, że słowa nie są już tylko słowami. Są także sygnałami dla systemu.

A system, niestety, nie zawsze rozumie, po której stronie stoi prawda.